بی تو مهتاب شبی کوچه به بن بست رسید عاشقی از غم معشوقه ی خود مست رسید تکیه زد بر تن دیوار خیالی ابدی ساعتی بود غریبانه به دنبال رَدی پاسی از شب بگذشت و نگذشت از هوسش؛ تا که عشق آید و جان گیرد از عطر نفسش هرچه ماند او به صبوری خبر از یار نشد دیگر آن حادثه آن ثانیه تکرار نشد خلوتی بود پر از بُهت و سکوتی پُر غم نبض دل شد به صدایی پسِ این فاصله کم پچ پچ شاخه و مهتاب و لب رود ، کنار لشگر شایعه ها شد به سرش باز هوار حالش آشوب شد از ناله ی جغد لب بوم خرمن خاطره بر حافظه اش برد هجوم اشک زد حلقه به چشمان سیاهش چو حباب؛ بغض تلخش ترکید از پسِ این حال خراب چرخ زد دور سرش کوچه زمین خورد و شکست گرد

راستی دیشب دوباره مست و تنها بی قرار سر درآوردم از آن کوچه از آن بن بستِ تار... #افسانه_احمدی_پونه✍ ─┅─═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═─┅─ #صدا_یوسف🎙 ❤9🔥2✍1😍1🍾1🎄1

بر خلاف میلم امشب غصه را دک می کنم خنده ای زیبا به قاب صورتم حک می کنم روی تاب ماه نقره می نشینم تا سحر دامن پیراهنم را ، پر ز پولک می کنم مثل دختر بچه ای آزاد رویا می خرم میشوم کوچک به سن و سال خود شک می کنم روبروی آینه می ایستم با صد ادا؛ هر طرف از سطح آن را غرق شکلک می کنم دور از چشم همه با لاک و رُژهای غلیظ؛ صورتم را ناشیانه شکل دلقک می کنم با لباس سال نو ، مهمان دایی می شوم پول های عیدی ام را خرج قلّک می کنم با شلوغی می کنم خورد اعصاب مادرم گاهی آرام گاه بازی با عروسک می کنم می شوم مامان او اول حمامش می برم قبل خوابش شیر خشکش بعد پوشک می کنم برگ برگ دفترم را می کَنم از کاغذش؛ خانه