🔴خودم در زندگی هیچ چیز کم نداشتم. بهترین امکانات را در اختیار داشتم. اما در کشورم چه می‌گذشت؟ می‌دیدم عده‌ای هستند که با من فرق دارند. آن‌ها کسانی هستند که نمی‌توانند راحت به زندگی خودشان ادامه بدهند، می‌وقتی که می‌بینند آزادی دارد از مردم سلب می‌شود. دیگر روحم تحمل چنین فضایی را نداشت و چیز دیگری می‌خواست... ۲ مهر ۱۳۶۰ زنی که جملات بالا را نوشت توسط دژخیمان در زندان تبریز تیرباران شد. ثریا ابوالفتحی ۲۰ ساله، در حالی که باردار بود به جوخه‌های اعدام سپرده شد. او دانشجوی زیست‌شناسی دانشگاه تبریز بود. او در ۲۸ مرداد ۱۳۶۰ به همراه همسرش در یک خانه‌ی تیمی مجاهدین محاصره شده ولی موفق شده بود همسرش

🔴 ۲ مهر ۱۴۰۱ جوانان انقلابی در مشگین‌شهر به خیابان‌ها آمده و بر ضد دیکتاتوری و استبداد قیام کردند. این قیام که توسط چند نفر از زنان مشگین‌شهر آغاز شده بود خیلی زود گسترش پیدا کرد و جوانان در زد و خوردهای متعدد ماموران را عقب راندند و مناطقی از شهر را به تصرف خود درآوردند. متاسفانه از این قیام جز چند تصویر کوتاه فیلمی موجود نیست اما گزارش‌هایی که ما در همان روز دریافت کردیم حکایت از جنبشی عظیم در شهر داشت. 🔶 Please open Telegram to view this post VIEW IN TELEGRAM ❤1

🚩 تاریخ تبریز پر از روایت زنانی است که با جان و تن خود سرود آزادی سرودند روایتی از روز اعدام قهرمان بزرگ خلق ثریا ابوالفتحی: ساعت ده صبح روز پنجشنبه، ۲ مهر ۱۳۶۰ در زندان تبریز، ثریا ابوالفتحی رو به دادگاه احضار کردند. ساعت ۶ عصر بود که از دادگاه برگشت و با عجله وارد سلول شد پرسیدم چی شد؟ یک کلام گفت: اعدام! از او پرسیدم چه کسی تو را خواسته بود؟ ثریا جواب داد: شجاعی معاون موسوی. من خیلی منتظر شدم تا به من نوبت برسد. چون امشب خیلی اعدامی داریم. همه آنجا بودند. شجاعی گفت: تو اعدامی! من هم گفتم این را از اول می‌دانستم. شهادت در راه خدا و خلق افتخار است. بچه‌ها از ثریا خواستند که بخاطر طفل شش ما